Pagina's: < 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 >
20070714 Bodo (N) naar Halsa (N)
Rond negen uur ’s morgens kwam de garagist bij de garage. Eerst had hij nog een ander klusje wat hij moest doen. Na deze klus vertelde hij me dat hij naar een gezonken boot moest om deze weer aan de oppervlakte te krijgen. Hij zou pas maandag weer tijd hebben om naar de kever te kijken. Nou bedankt!
Er was ook nog iemand anders die de garagist ging helpen met de boot, deze kende weer iemand die wel een startmotor had voor de kever.
Een tijdje later kwam een wat oudere man een startmotor afgeven, die ik dan zelf in kon gaan bouwen. Vervolgens vlug aan de slag, startmotor los, nieuwe gemonteerd en starten maar….
Helaas ging het niet zo voortvarend, maar nadat de nieuwe startmotor was gemonteerd kwam ook deze niet verder dan een enkele klik. Het lag dus niet aan de startmotor (lekkere diagnose van de garagist).
Oude startmotor terug gemonteerd en die man die de startmotor had gebracht opgebeld. Hij zou wel even met zijn zoon komen kijken. Nadat we een half uurtje met zijn drieën naar het probleem aan het zoeken waren, werd het probleem gevonden. Wat bleek bij de accu was een kabel losgekomen. Een heel klein probleem dat heel het euvel had veroorzaakt. 
Aan het einde van de dag kon ik dus weer op pad. Allereerst naar de Salt Straumen gereden. Dit is een wildwaterstroom die op zijn toppunt een snelheid van 40 km per uur bereikt. In zes uur tijd stroomt er 372 miljoen kubieke meter door deze vernauwing in en uit het fjord.
Even naar het snelstromende water met zijn draaikolken gekeken. Tot mijn verbazing, was er een locale visser die zich gewoon met de stroom mee richting zee liet afdrijven. 
Vervolgens ’s avonds de route 17 langs de fjorden gevolgd. Enkele lange tunnels door bergen van zo’n 7,6 km. Heel lang en ook heel donker, net of je afdaalt naar het midden van de aarde. Soms middenin de tunnel een kruising met een stoplicht, stel je voor. Een donkere tunnel en dan moet je ineens stoppen voor een stoplicht : )
Uiteindelijk kon ik de route 17 niet meer verder volgen want het laatste bootje was reeds vertrokken. Op de aanlegsteiger stonden een paar Duitsers uit Bremen te vissen. Ze waren in Noorwegen om foto’s te maken voor een boek over de Hurtigruten. Het tentje opgezet op een rustige plek niet zo heel ver van de haven.
20070713 Bodo (N) ongeluksdag
Het bleef maar regenen, de gehele nacht, ochtend en middag. Op een gegeven moment moest ik toch wel echt uit mijn slaapzak komen, anders zou de dag zo voorbij gaan zonder dat ik ook maar iets van Bodo zien zou. In de tent blijven was geen goed alternatief. 
Graag wilde ik nog het luchtvaartmuseum in Bodo gaan bekijken, dit schijnt het beste luchtvaartmuseum van heel Noorwegen te zijn. Tentje opgebroken in de regen en naar het luchtvaartmuseum gereden. Het museum op zich is al heel interessant want het is gebouw als een vliegtuigpropeller met in het midden een uitkijktoren waarmee er een prima zicht is over het Navo vliegveld bij Bodo.
Binnen in het museum twee hallen. Eén met burgerluchtvaart waaronder Nederlandse Fokkers en een vliegsimulator. De andere hal staat vol met militair luchtvaartmaterieel zoals een boven Rusland neergehaald spionagevliegtuig, de U2, welke destijds voor een behoorlijke politieke rel heeft gezorgd. Een Nikeraket installatie, voorloper van de patriot, een B52 bommenwerper, een vliegtuig waarvan mij de echte naam even ontschoten is maar die in Nederland bekendstond als de kaasjager, een Spitfire, diverse Duitse vliegtuigen en nog allerlei ander materiaal wat gerelateerd is aan de luchtvaart, zoals een vluchtleidingscentrale etc.
Toen ik buiten kwam nog steeds regen, eerst even gaan tanken. Toen ik bij de benzinepomp weg wilde rijden wilde de kever niet meer starten. In het benzinestation even een accubooster gehaald, na wat doorstarten sloeg ie gelukkig weer aan. In het centrum de kever op een parking geparkeerd en vervolgens in een café mijn site gaan updaten. Toen ik rond middernacht terugkwam, wilde de kever niet meer starten. Ik hoorde alleen klik en daar hield het mee op. Bij een tankstation in de buurt gevraagd of zij ook zo’n accubooster hadden. Deze hadden ze niet maar het personeel wilde wel even met startkabels komen helpen.
Startkabels aangesloten maar wederom niets meer dan een klik. Het was duidelijk vrijdag de dertiende…. 
ANWB gebeld, deze stuurden een sleepwagen om de kever naar een garage te brengen. Na wat aandringen kon ik de garagist overtuigen om mij ’s nachts op te halen in plaats van de volgende ochtend. Ik kon immers moeilijk mijn tent op het parkeerterrein middenin het centrum opzetten. Na een half uurtje wachten was de sleepwagen er en de kever werd naar de garage gesleept. Eenmaal bij de garage zei de garagist dat hij er de volgende dag naar zou kijken. Ik mocht slapen in een opslagplaatsje bij de garage, heel bijzonder en heel aardig van hem. Het probleem was overigens volgens hem de startmotor, daar ik dacht dat het probleem eerder de accu of de dynamo zou zijn.
20070712 Å (N) naar Bodø (N)
Nadat de vorige boot vertrokken was, gingen veel auto’s naar rijen die meer links lagen. Volgens de Deense bestuurder die achter mij stond maakte dat niets uit, omdat ze gewoon verder zouden gaan met de rij waar ze mee geëindigd waren. Dit bleek geen waar want rond 6.30 begonnen ze gewoon weer bij rij 1 (en ik stond op rij 7). Gelukkig was dit een grote boot, waarop ik nog net meekon. Ik stond bijna helemaal achterin. Het had dus maar een haartje gescheeld of ik had weer een aantal uur moeten wachten.
Ook was er een probleem met het kaartje. Ik had een kaartje op het veerplein gekocht bij de verkoper die langs de auto’s liep en wel voor 536 kronen. Maar ik had helemaal geen kaartje gekregen. Op het moment dat ik de boot opreed, moest ik dit kaartje dus laten zien. Dus ik uitleggen dat ik er al eentje bij de verkoper op het veerplein had gekocht. Antwoord van de man op de boot was “dat is dan 686 kronen”, wellicht dacht hij dat ik een reservatie had ofzo want dit kost 150 kronen extra. Ik dacht nu breekt mijn klomp. Ik ga niet nog eens betalen, ik ben malle pietje niet…
Dus ik weer gezegd dat ik al had betaald en dat als hij het niet geloofde het maar aan de verkoper op het veerplein moest vragen. Tjonge jonge. Ik mocht dan toch doorrijden… 
Achter de kever moest nog een auto staan. De bestuurder kreeg instructies om er voorwaarts in te rijden, terwijl de bestuurder en ik inzagen dat achteruit inparkeren veel gemakkelijker was. Met deze bestuurder raakte ik in gesprek, hij was parttime leraar en parttime bezig als grafisch kunstenaar. Naar gelang het gesprek vorderde vertelde hij me dat hij last heeft met het structureren van zijn leven. Dit gegeven erbij liet hij me denken aan Micheal Douglas in de film “falling down”. Het beste advies dat ik hem kon geven was dat hij eens met andere kunstenaars moest praten over hoe zij dit (kunstenaars)probleem hadden opgelost. Dat ging hij inderdaad doen. 
Na de boot gelijk Bodo uitgereden om een slaapplek te zoeken, want ik was doodmoe. Ik vond een mooie plek, ergens ten noorden van de stad. Na een uur of 7 (overdag) geslapen te hebben, gekookt en nog even buiten gezeten. Toen begon het te regenen en het bleef regenen heel de nacht.