Pagina's: < 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 >
20070723 Voss (N) naar Garnes (N)
Na een goede nachtrust in het oude houten hutje mijn spullen bij elkaar geraapt om weer op pad gegaan. Net toen ik wilde vertrekken kwamen er wat Nederlanders aangereden die de historische hutjes kwamen bekijken. Ik bleek dus geslapen te hebben in een historische hut/opslagplaats. 
De kever wilde niet starten, batterij te leeg… gelukkig had ik dit voorzien omdat hij gisteren ook opstartproblemen had. Het was dus slechts een kwestie van de heuvel afrijden en de koppeling te laten opkomen.
Allereerst naar het centrum van Voss gereden, om een oud kruis te gaan bekijken dat is opgericht door Sint Olaf in 1023 ter herdenking aan de bekering van het volk tot het Christendom.
Tussen Voss en Norheimsund enkele prachtige fjorden welke door de wolken een iets wat mystieke uitstraling hadden. 
In de buurt van Norheimsund de Steindalsfossen waterval bekeken. Het leuke aan deze waterval is dat je er achterlangs kunt lopen. Je staat dus onder een rotspunt waarover het water stroomt. Vervolgens stort het water enkele tientallen meters naar beneden.
Onderweg, in de richting van Garnes, kwam ik de Duitsers, waarvan ik eerder een vis had gekregen, weer tegen. Wat een toeval!
Onderweg besloot ik om niet helemaal naar Bergen door te rijden maar dat ik mijn tentje er iets voor zou gaan opzetten. Na enige tijd zoeken naar een geschikte plek kwam ik uiteindelijk uit bij het stationnetje van Garnes. Toen ik de tent eenmaal had opgezet bleek dat ik precies naast de loods stond met daarin een mooie opgeknapte stoomlocomotief.
Voor het slapen gaan, nog even wat foto’s genomen van de oude locomotieven en wagons van de NSB (Noorse treinmaatschappij).
20070722 Folven (N) naar Voss (N)
Nabij Olden naar een Gletsjer wezen kijken. Vervolgens via een rustige route tussen de bergen naar Kjosnesfjorden. Alhier het eten klaargemaakt en opgegeten. Langs de route stonden heel kleine huisjes. Ik vermoed dat het een soort hutten waren voor vissers. Iets wat ik echt heel mooi vind aan huizen hier, is de begroeiing die ze op het dak hebben. Het maakt het geheel iets beter in het plaatje van de natuur, met andere woorden de bebouwing midden in de natuur is dan geen storend element. 
Ook was het bijzonder dat het meer bij deze huisjes bovenop een berg lag. Zo´n honderd meter voorbij het meer was er een afgrond van enige honderden meters. Met wederom haarspeld bochten en adembenemende uitzichten. 
Bij Dragsvik het bootje naar Vangsnes. Toen ik aan dek stond vroeg ik aan één van de bootlieden van wie het standbeeld bovenop de heuvel bij Vangsnes was. De bootsman zei dat het van een oude koning van 1000 jaar geleden was die uit deze regio kwam. Maar hij wist niet welke koning het was. Maar ik kon er wel naartoe rijden om er even naar te kijken. Zo gezegd zo gedaan, bij het afrijden eerst naar het standbeeld gegaan. Het lag bovenop een heuvel uitkijkend over het Sognefjorden op een sokkel van zo´n 10 meter hoogte. Een imposante locatie, het moest dus wel een belangrijke vorst zijn. Het was donker maar toch kon ik wat foto´s maken. Op een informatieplaat stond de tekst dat het een standbeeld was van de “Noorse keizer, Wilhelm, 1912”. In geen enkel boek had ik iets over een Noorse keizer gelezen met de naam Wilhelm. Ook de Wikipedia encyclopedie vermeld er helemaal niets over. Het standbeeld was gemaakt in Berlijn, van 1910 tot 1912. Ik kreeg sterk de indruk dat het hier om de Duitse keizer Wilhelm ging, die na de Eerste Wereldoorlog naar Nederland was gevlucht. Maar waarom de tekst “keizer van Noorwegen…”? Ook navragen hierover bij Noren levert weinig info op, ze weten het gewoon niet.
In de omgeving van Voss in een rustig bosweggetje gezocht naar een slaapplek, de meeste straatjes waren allemaal een begin van een oprit. Op een gegeven moment kwam ik een klein parkeerplaatsje tegen met daarnaast wat kleine hutjes. De hutjes waren leeg en niet op slot dus een ideale plek om de nacht door te brengen.
20070721 Sjoholt (N) naar Folven (N)
Harry de baas van de camping had me een mooie route aangeraden, via de Trollstigen en de oude postweg. Op het moment dat ik aanstalten maakte om te vertrekken werd ik aangesproken door een Amerikaan die met een auto en caravan met Nederlandse kentekenplaat op weg was door Noord-Europa. Hier een tijdje mee zitten praten. Opvallend was dat hij ondanks zijn leeftijd toch vol op aan het werk was met zijn laptop en de nieuwste programma’s. De verklaring hiervoor lag wellicht in het feit dat hij tijdens zijn vroegere baan wereldwijd met veel nieuwe snufjes moest werken. 
Vervolgens op naar de Trollstigen, oftewel de trollenladder. Dit is een kronkelende steile weg met een hellingpercentage van zo’n 10% af een toe een bruggetje over een smeltwater rivier. Dit soort kronkelige, omhooggaande wegen zijn eigenlijk wel mijn favoriet. Vaak op- en terugschakelen, juiste hoeveelheid toeren maken, behoorlijk inspannen om goed door de scherpe bochten te komen en dan weer snelheid maken. Geweldig!
Na de Trollstigen reed ik door een hooggelegen landschap met her en der een bergpiek, meertjes en veel schapen. Daarna weer terug naar beneden naar een gebied waar men veel aardbeien kweekt. Apart om aardbeien velden te zien tussen de besneeuwde bergtoppen. 
Even later kwam ik nog wat Fransen tegen die met hun 2CV naar een meeting in Zweden onderweg waren. Dit is alweer de tweede maal dat ik Fransen tegenkom met een 2CV die naar die meeting gaan. Even een praatje met hen gemaakt en vervolgens weer verder gereden want ik moest nog best wel een stuk rijden over een oude postweg naar een camping die heel goed zou zijn.
De oude postweg was, laat ik het zo zeggen, een kronkelige, onverharde weg met her en der een steen op- en een kuil in de weg. Heel leuk om daar in donker over te rijden. Af en toe zie je dan opeens een paar lichtgevende ogen in de verte. Het blijken dan schapen of koeien te zijn.
Ook ligt er bij deze oude postroute een skipiste met skiliften (Stryn Summer Ski Centre) waar men zelf in deze tijd nog dagelijks skiet. Voor skiën is er sneeuw nodig en dit lag er dan ook behoorlijk wat. De weg was her en der door sneeuw geblokkeerd. Daarom had men een soort pad gemaakt door het sneeuw heen, waar ik met de kever maar net doorheen kon rijden. Dit pad was weer bedekt met her en der blokken sneeuw. Dus de nummerplaats aan de voorzijde fungeerde als sneeuwschuiver. De volgende dag bleek dat de nummerplaat hierdoor iets vervormd was. 
Na deze postweg kwam ik bij een tankstation, even de kever weer volgooien. Tijdens het tanken hoorde ik luide muziek van een paar honderd meter verder. Het bleek de camping te zijn waarover ik eerder getipt was. Daar veel jongeren die op de camping verbleven om bij de oude postweg te gaan skiën. Als ze niet konden skiën dan deden ze aan skaten op de skatehelling bij de camping.
Het was er gezellig dus daarom ben ik maar gebleven. Naast Noorse jongeren waren er ook Zweedse, Zwitserse en een Franse man van in de veertig. Na besloten om maar op de camping te blijven voor de nacht, want het was alweer aardig laat.