Pagina's: < 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 >
20070729 Kristiansand (N) naar Lokken (DK)
De ferry vanuit Kristiansand naar Hirtshals in Denemarken gaat een aantal keer per dag. Vroeg in de ochtend en een paar keer in de avond. Besloten om de boot om 1700 uur te nemen zodat ik nog wat tijd had om wat dingen in en rond Kristiansand te kunnen bekijken.
Niet ver van Kristiansand ligt de Vara batterij, één van de twee door de Duitsers gebouwde geschutsopstelling waarmee men de Skagerrak straat tussen Noorwegen en Denemarken kon beschieten. Aan beide kanten van de zeestraat staan 337-ton, 380 mm kanonnen met een bereik van elk 55 kilometer. De vliegduur van een projectiel vanaf het moment van het afschieten van een projectiel tot inslag op 55 km afstand bedroeg slechts twee minuten. Het middelpunt van de straat kon men niet beschieten, daarom was er daar een mijnenveld aangelegd. 
Als je bij het fort aan komt gereden valt de locatie meteen op. Het ligt op een heuvel met een goed uitzicht over de zee. Bovenop de heuvel een groot blok beton, de bunker met daarbovenop een gigantisch kanon.
Allereerst door de bunker zelf gelopen. Diverse instrumenten om posities van schepen te bepalen, waarschijnlijk doormiddel van kruispeilingen. Projectielen van wel 800 kilogram. Liften en wagentjes om munitie naar het kanon te vervoeren.
Op het moment dat ik een foto door de loop van het kanon nam, viel mijn zonnebril vanuit de rand van mijn T-shirt recht naar beneden op een rooster twee meter lager waar ik met geen mogelijkheid bij kon. Gebeurt mij weer. Gelukkig was de kaartjesverkoper zo behulpzaam dat hij met een hark de zonnebril van het rooster kon schuiven. 
Naast de hoofdbunker met daarop het gigantische kanon, zijn er nog een heel aantal andere kleine bunkers en barakken die ook bekeken kunnen worden. Daarvan nog een aantal bekeken alvorens ik mijn tocht vervolgde naar de boot.
Aan boord van het de fastferry tussen Kristiansand en Hirtshalz zat ik naast een Duitser. Tijdens de overtocht merkten we op dat er toch wel heel wat mensen werden geëmotioneerd door het onstuimige weer. Ik zat aan de buitenkant van het schip. De schommelingen waren inderdaad wel goed merkbaar. Ik denk dat de golven zo’n 4 a 5 meter hoog waren. Er werd ook gesproken over een storm.
Na de overtocht naar Denemarken nog een klein stukje doorgereden naar de camping bij een dorpje genaamd Lokken. Er stond heel wat wind maar het was droog en dat was nog wel het belangrijkste. Lokken wordt overigens ook het Deense Ibiza genoemd vanwege de zandstranden en de feesten in de zomer. Helaas zat ik op een camping in de buurt van Lokken waar ik hiervan helaas niets meemaakte.
20070728 Flekkefjord (N) naar Kristiansand (N)
Het was wisselvallig weer. Dan weer regen en dan geen regen, maar geen zonneschijn. Besloten om tussen de buien door mijn tent op te ruimen. Ik was net op tijd, want op het moment dat ik de kever instapte begon het te stortregenen. Zogezegd een juiste beslissing op het juiste moment.
Om vanuit Flekkefjord naar Kristiansand te rijden is er eigenlijk maar één hoofdroute, de E39. Aangezien ik niet zoveel zin had om over deze drukke route te rijden een alternatieve route genomen via lokale wegen.
Bij Liknes een lokale weg richting Farsund opgereden. Een mooie route over de heuvels langs fjorden. Nadat ik Farsund had gepasseerd voelde iets raars in het sturen van de kever… 
Maar er klopte iets niet, gestopt, het bleek een platte band te zijn linksachter. 
Het reservewiel ligt bij de kever voorin. In het geval van de 1303S ligt die plat onder de bagage. Voordeel hiervan, ten opzichte van eerdere kevers, is dat de bagageruimte voorin veel groter is. Een nadeel in mijn geval is dat ik heel de bagageruimte moet leegruimen om het reservewiel eruit te kunnen nemen.
Bagage voorin eruit halen zo’n vijf minuten, opkrikken, wiel eraf, ander wiel erop zo’n 10 minuten, bagageruimte weer inruimen, vijf minuten. Na twintig minuten kon ik dus weer verder rijden.
Zulk klein oponthoud houd mij niet tegen om mijn route te vervolgen via de kleinere binnen wegen naar het kleine dorpje Konsmo en vervolgens langs de route langs het spoor naar Kristiansand.
Kristiansand is met zijn 63.400 inwoners de vijfde grootste stad van Noorwegen. Kristiansand is in de laatste jaren omgevormd van een grauwe industrie en havenstad tot een stad met een beter milieu, een aangename boulevard met nieuwe appartementen en een leuk uitgaansleven.
Om Kristiansand in te rijden is er geen andere mogelijk om dan door één van de tolpoortjes te rijden. Van die poortjes met camaratoezicht en een mandje waar je tien kronen in kan gooien (net als vroeger bij de Beneluxtunnel waar men één gulden in een mandje moest gooien). Geprobeerd om de tolpoortjes te vermijden, de enige mogelijkheid volgens de TomTom was doorrijden naar een andere Noorse stad, daar de boot naar Denemarken nemen en dan weer vanuit Denemarken de boot nemen naar Kristiansand in Noorwegen….niet echt een serieuze optie om de tolpoortjes te ontwijken. En omgerekend was het ook maar iets van 1,25 Euro :>
In Kristiansand naar de jeugdherberg gegaan. Verblijf kost er 230 NOK + 60 NOK voor de lakens want een slaapzak mocht ik niet gebruiken. Totaal zo’n 30 euro dus.
In Kristiansand uitgegaan in een openlucht discotheek. Opvallend was wederom dat ze hier in noord europa veel oude muziek draaien.
20070727 Preikestolen (N) naar Flekkefjord (N)
Rond een uur of 9 werd ik wakker omdat mijn tent wel erg dicht op mij kwam. Wat bleek, een paar haringen waren door de harde wind losgeschoten en de noklat was losgekomen. Het gevolg was een zwaar ingezakte tent. In de stromende regen naar buiten om alles weer enigszins recht te trekken. Daar stond ik dan in mijn ondergoed in de stortregen met behulp van een hamer de tent weer overeind te zetten. Zo snel mogelijk weer in de tent gegaan. Mezelf afgedroogd en weer proberen te gaan slapen in een slaapzak die ondertussen ook wat nat was geworden. Niet bepaald een succes.
Na een tijdje er dus weer uit, ik was het nattige beu. Tent vlug ingepakt. De tent was zeker 4x zwaarder dan normaal door het vocht. Afscheid genomen van de Oostenrijkers en naar de Preikestulen toe gereden.
De Preikestulen is een rotspunt met daarna een afgrond van zo’n 604 meter. Een ideale plek om mooie foto’s te nemen, mits het mooi weer is natuurlijk. Dat was het niet, bepaald niet. De wandeling ernaartoe zou zo’n twee uur duren. En in de stortregen en de windvlagen zag ik het echt niet zitten om er allereerst twee uur naartoe te lopen om dan hopelijk niet van rotspunt te worden afgeblazen. Jammer van het weer, misschien eenander keertje.
Dan maar gelijk doorrijden naar de jeugdherberg in Stavanger. Het bleef alsmaar regen. In het begin van de middag was ik dan bij de jeugdherberg. De receptie was gesloten tot 4 uur. Dan maar binnen wachten in de gezamenlijke ruimte. Ondertussen wat aan mijn reisverslag werken. Op het aanrecht in de keuken lag wat eten met een briefje “This food is OK, you can have it, we are leaving the hostel today”. Wat leuk, gratis eten, een paar salades, spaghetti, een sausje, zonnebloemolie, wat sausjes en tortillas. Alles ongeopend en nog ruim voor de uiterste houdbaarheidsdatum. 
Aangezien het nog vrij vroeg was toch maar besloten om verder te rijden. Langs een onstuimige kust naar Flekkefjord gereden. Het landschap in dit deel van de route was al wat vlakker dan eerder via de fjords.
In Flekkefjord was het ontzettend druk, het jaarlijkse zalmenfestival bleek net aan de gang te zijn.
Buiten Flekkefjord in een rustig bos mijn tentje opgezet, net op tijd, want het begon weer te regenen. Echt een groene Noorse zomer, zoals men dat hier noemt.