Pagina's: < 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 >
20070508 Cagnes sur Mer (F) - Sospel (F)
Na een goede nachtrust vertrokken richting Monaco. Van te voren had ik een mooie route uitgestippeld over het platteland, zodat ik niet over de snelwegen heen moest rijden. Via La Turbie, kwam ik bij Monaco. 
Monaco wat een sfeer, megagrote jachten/boten, peperdure auto’s (Porsche’s, Ferrari’s, Lamborgini, you name it), veel mensen op straat.
Het leukste vond ik dat toen ik door Monaco heenreed, ik een deel van het F1 circuit kon rijden. Helaas niet op topsnelheid, want daar was het te druk voor. Sterker nog door de bouw van het circuit waren er her en der file’s. In 1 van de beruchte haarspeld bochten mijn auto even stilgezet om wat mooie panorama foto’s te nemen. Het was echter zo druk dat er continu wel een auto in beeld was. Zo ook op deze foto, een halve Porsche (vanzelfsprekend haast). 
Nog even met de jongens van de “auto bild” gepraat, deze stonden er om een foto te nemen van een auto die alleen op duurzame energie rijdt. Ze vonden het verhaal van mijn reis wel interessant. In ieder geval hebben ze er nog een foto van genomen, dus misschien sta ik de komende tijd nog wel in de “auto bild”. 
Toen ik Monaco uitreed kwam ik langs een privé strandclub. De strandclub viel mij op door de vele dure auto’s die er geparkeerd stonden. Met de stoute schoenen aan het terrein opgereden en mijn kever tussen twee Audi’s S8 geparkeerd. Nog voordat ik uit de auto was om een paar foto’s te maken, kwam er al een valleyparker op mij af. Ik mocht mijn auto daar niet neerzetten, tenzij ik 40 euro zou betalen. Hij vertelde er wel bij dat de strandclub maar open zou zijn tot 1800 uur en het was al 1730 uur.
Aangezien ik 40 euro net iets teveel vond voor een halfuurtje parkeren, zonder toegang tot het strand, want daar moest ook nog voor worden betaald, de kever een eindje verder neergezet. Nog wat fraaie foto’s genomen van de Audi’s en Ferrari’s die er stonden, met op de achtergrond de kever.
Omdat er in Monaco geen campings zijn, maar alleen dure hotels, die overigens heel leuk zijn als je geld teveel hebt, doorgereden naar het noorden naar Sospel.
De camping in Sospel was een heel rustige camping, ver van het dorp af, weinig overnachters etc. Nadat ik mijn tent had opgezet nog even een lekkere duik genomen in het zwembad.
20070507 La Palut sur Verdon (F) - Cagnes sur Mer (F)
Na een goede nachtrust in het chalet, ontbeten, wederom samen met de andere gasten, best gezellig. Vervolgens zo snel mogelijk vertrokken op route, om de grote groep met “oudere” mensen voor te blijven. Ik vertrok rond 915 uur. Het eerste deel van de tocht was alleen maar een afdaling van 1460 meter naar ongeveer 550 meter. Dit stuk duurde zo’n half uur. 
Vervolgens ging het met pieken en dalen langzaam maar zeker naar boven. Onderweg een heel mooie route af en toe vlak langs het water, smalle paadjes langs de rotswand.
Op een gegeven moment ben ik nog fout gelopen. De route liep door een soort grint met her en der rotsen heen. Op een rots enige meters naar boven zag ik het roodwitte teken van de GR route. Ik zag sporen van iets wat naar boven was geklauterd. Ik nam aan dat het van een mens was. Dus ik recht tegen het grint en rotsen klauteren. Was niet eenvoudig, 3 stappen voorwaarts en 1 stap terug. Uiteindelijk kon ik niet verder want er was een grote rotswand waar ik niet langs, noch overheen kon. De sporen die ik eerst had gevolgd waren ook niet meer zichtbaar. Ik had heel de tijd de geur van geiten geroken en her en der zag ik daarboven ook wat keutels. Wellicht had ik dus de sporen van een geit gevolgd!
Ik weer naar beneden. De afdaling leek een beetje op het afdalen van een zandduin. Beneden vond ik de juiste vervolgroute gelijk. Ik had gewoon ongeveer op dezelfde hoogte moeten doorlopen. Dit foutlopen had me dus een half uur en een hoop energie gekost.
Enige tijd later, na een tijd geklauterd te hebben een steile afdaling van zo’n 50 meter of meer via een smalle trap. Behoorlijk link bij slecht weer of als je niet op let.
Tegen het einde van de route een tunnel van 100 meter en daarna nog eentje van 700 meter lengte. Ik had een zaklamp meegenomen, omdat ik vooraf had gehoord dat deze noodzakelijk was voor de route. In de tunnel door de regen her en der over de gehele breedte een flinke plas water.
Aan het einde van de route zag ik de waarschuwingsborden, waarop ondermeer stond dat de route alleen voor personen geschikt was met een goede conditie, het werd afgeraden om kinderen van onder de 12 jaar mee te nemen. De route alleen ondernemen bij mooi weer en nog wat andere zaken. Ondanks al hindernissen en de moeilijkheid van het traject was het zeker de moeite waard om deze route te volgen. Het leverde onderrweg verschillende magnifieke uitzichten over de rivier en de spelonk op. Het lopen door de tunnel en de afdaling via de trappen waren heel bijzonder om te doen. Misschien in de toekomst eens heel de route lopen.
Uiteindelijk ben ik om 14.15 uur aangekomen op de “Point Sublime”. Ik had er dus 5 uur over gelopen, waarvan een half uur verkeerd gelopen. Dus feitelijk de route gelopen in 4,5 uur in plaats van 6 a 7 uut. Met andere woorden flink doorgestapt.
Op de Point Sublime samen met de twee Franse wandelaars uit het Chalet nog iets gedronken en vervolgens om 15 uur via de weg teruggelopen naar het chalet. Aangezien dit zo’n 12 kilometer was gelift. Bij de eerste poging vlakbij de Point Sublime, gelijk geluk. Een oudere Duitser stopte die met tot aan het dorpje kon brengen want daar had hij met iemand afgesproken in het hotel. Dit scheelde alweer de helft van de route, geweldig! Vervolgens vanuit het dorpje La Palut sur Verdon verder gelopen via de kleine route des crepes. Na een paar kilometer te hebben gelopen kwam er een auto aan die in de juiste richting reed. Duim opgestoken en wederom gelijk prijs. Deze keer vriend en vriendin uit Tjechie die naar het Chalet gingen om vanuit daar een wandeling door de Gorge du verdon te maken.
Na aankomst bij het chalet om 1530 uur nog een colaatje gedronken, van het uitzicht genoten en vervolgen via de route Napoleon naar Cannes gereden.
In Cannes de camping gezocht die er was, maar deze zoekpoging was niet bepaald succesvol, het was er op straat erg druk, ik kon geen informatieborden vinden en daar mijn tomtom niet meer werkt, leek het een beetje een zoektocht naar een naald in een hooiberg te worden….
Doorgereden naar een andere camping in een wat rustiger gebied bij Villeneuve-Loubet-Plage. Het was ondertussen al na achten geworden. De poort van de camping was gesloten, dus ik kon er niet zomaar oprijden. Wel begon er een hond te blaffen bij een vakantiehuisje vlakbij. Uiteindelijk kwam er een man vanuit dat vakantiehuisje bij de poort. Ik dacht het zou vast de nachtwaker zijn, dus ik vroeg hem of het mogelijk was om er de nacht met een tent door te brengen. Hij vroeg of ik mij ingeschreven had, dan had ik toch een code voor de poort. Ik had me niet ingeschreven, dus ik had geen code. Hij zei dat ik me eerst moest inschrijven, voordat hij de poort wilde open doen. De receptie zou de volgende dag om 900 uur opengaan.
Ik zei dat ik zeker de volgende dag naar de receptie zou gaan en dat ik toch graag deze nacht er wilde verblijven. Zijn reactie was dat het niet mogelijk was, dat de camping nu niet toegankelijk was en hij wilde de poort ook niet openen. Daarbovenop was hij ook nog eens kwaad op mij omdat zijn hond was gaan blaffen en hij daarom helemaal uit zijn vakantiehuisje moest komen…Belachelijk…
Iemand anders zou woedend worden vanwege zijn dwarsheid, gebrek aan inlevingsvermogen en verkeerd inschattingsvermogen, naar mijn mening heeft schelden weinig zin, dus dat heb ik dan ook maar niet gedaan…. Hij liep terug naar zijn huisje, dus ik heb mijn schouders maar eens opgehaald en ben doorgereden naar een andere camping.
Op de andere camping bij Cagnes sur Mer kwam ik rond 2100 uur aan. De nachtwaker stond voor de poort. Het was geen probleem om er te verblijven en ik zou de volgende dag gewoon kunnen betalen bij de receptie. Bovendien was het terras bij het zwembad nog open, dus ik kon er ook nog wat drinken.
20070506 Bedoin (F) - La Palut sur Verdon (F)
Het was vandaag aan het begin van de dag lekker weer, tijd om de camping maar eens te verlaten. Bij vertrek nog even met de buren gesproken, ze hadden in Terneuzen-zuid gewoond van 1967-72 in de Corellisstraat, tegenwoordig Zuidpolder. De man zat in die tijd ingedeeld bij de belastingdienst in Terneuzen. Wederom een klein wereldje dus.
Vervolgens gaan rijden, via de Mont Ventoux, naar Sault door de heuvels, route Napoleon richting Gorges du Verdon. 
Onderweg kleurrijke velden met bloemen. Veel heuvels die uiteindelijk na Lac Verdon veranderden in heuvels met daarnaast een steile afgrond, zoals de Grand Canyon in de USA. Gorges du Verdon wordt in Frankrijk overigens ook de Grand Canyon genoemd. Eerst even naar de Point Subliem gereden. Dit is een rotspunt vanwaar er een geweldig mooi uitzicht is op de Gorge du Verdon en het was ook het eindpunt van de wandelroute die ik de volgende dag ging ondernemen. Onderweg naar het Chalet waar ik de avond ging doorbrengen, kwam ik langs een boerderij waar een kever, kubel en buggy stonden. Even met de eigenaresse ervan gesproken. Even mijn probleem met mijn ruitmechanisme laten zien, ze zag al gauw wat er mis was, maar kon het nu niet verhelpen. Helaas, maar niet zo heel erg. 
Het chalet lag aan dezelfde route, “route des cretes”. Een smalle weg langs steile afgronden en adembenemende uitzichten. Het chalet lag bovenop een berg, met een prachtig uitzicht op de spelonk van de Gorge du Verdon. Er was een grote groep, en enkele mensen die op vakantie waren. Tijdens het eten moest ik aan de tafel met de mensen die niet bij de grote groep hoorden gaan zitten. Twee engelsen en twee fransen. Op zich was het heel grappig dat ik op relatief eenvoudige wijze zowel in het Engels en Frans kan communiceren. Daarentegen hadden de Fransen en Engelsen wat meer moeite om elkaar te begrijpen en af en toe kon ik dan ook tolken. De Franse jongen vroeg aan de Engelse “Do you want some pain?” :> Hij bedoelde natuurlijk “Do you want some bread?”
Alle gasten in het chalet waren de Route de Martel aan het volgen, oftewel GR 4 (Grand Randonné), de Fransen tegen de stroom in en de Engelsen met de stroom mee.
Voor het eten hadden we een soort van Lasagne met stukjes tong (de vis), spinazie en kaas, daarna camambert bij de altijd aanwezig stokbrood en tot slot de keuze uit twee desserts. Ik ging voor een crème brulé achtig dessert. Vanillevla met een gekaramelisseerde laag suiker. Het eten kostte 12 euro, verblijf 24 euro (wel in eigen slaapzak in slaapzaal) en de picknick voor de volgende dag onderweg 10 euro.
Tijdens het eten was het mooi om af en toe naar buiten te kijken, het uitzicht op het dal met de ondergaande zon en de opkomende mist, prachtig!