Pagina's: < 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 >
20070511 Chamonix Mont Blanc (F)
In Chamonix zijn twee belangrijke skiliften, die naar l’Aiguille du Midi en Brevent, vanaf de Brevent is er bij helder weer een prachtig uitzicht op de top van de Mont Blanc en naar het schijnt ook een goed restaurant. De andere skilift naar de top van de Mont Blanc gaat tot zo’n 1000 meter onder de top. De bergklimmers wagen vanuit daar een poging om met hun spullen de top te bereiken. Collin uit Californie, een kamergenoot in de Gite, wilde ook naar de top gaan. Helaas was het weer al dagen te slecht om te klimmen.
Maar goed ik wilde dus naar de Télecabine du Brévent, echter de skilift was gesloten, want het seizoen was voorbij. Dan maar naar de andere, naar Télécabine du l’Aiguille du Midi (deze gaat tot 3466 meter), deze ging niet want er stond teveel wind. Verschillende klimmers stonden er te wachten op meer nieuws, maar om 1400 uur werd bekendgemaakt dat de lift de gehele dag gesloten zou blijven….helaas dus geen skilift vandaag. Helemaal balen voor de klimmers, die naar de top van de Mont Blanc op 4810 meter wilden gaan.
Aangezien er in Chamonix veel gesloten was (immers buiten het seizoen), ben ik als alternatief naar een dierenpark gegaan met daarin “echte” Alpendieren. Met andere woorden verschillende soorten hertachtigen, waarvan ik de meeste nog nooit had gezien. Marmotten en zelfs Alpenlama’s, ik wist niet dat deze in de alpen voorkwamen…. 
Vervolgens naar een Sint Bernards honden kennel gegaan, waar ze deze honden fokken vervolgens opleiding voor reddings- en folkloristische doeleinden. Hun uiterlijk helpt is hen behoorlijk behulpzaam bij het werk in de bergen. De ogen zitten diep in de kop, waardoor ze beschermd worden tegen het sneeuwblindheid en koude. De dikke poten help hen om door de sneeuw te lopen etc.
Voor de show kreeg één van de honden nog een tankje rond zijn nek, zoals gebruikelijk bij de reddingshonden. Ik was wel enigszins verbaast door de omvang en het gewicht van deze honden. Ze wegen zo’n 80 kilogram en als ze op hun achterpoten overeind staan zijn ze zeker 1,80 meter lang.
Na de honden, teruggegaan naar de Gite, want het zou weldra happy hour zijn, een mooie gelegenheid om eens de andere gasten in het Gite te ontmoeten. Een paar Amerikanen waarmee ik de vorige avond had gesproken zochten nog een ervaren klimmer om met hen naar de top van de Mont Blanc te gaan. Dus ik mijn kamergenoot Collin voorgesteld aan hen. De volgende dag, mits het goed weer zou zijn, gingen ze klimmen.
Na het happy hour met iemand afgesproken om nog iets te gaan eten in Chamonix, want de Gite zelf verzorgde geen eten. Vervolgens in restaurant Munchie heerlijk gegeten. Dit restaurant werd aangeraden door de Lonely Planet en het is zeker ook een aanrader. Daarna in een bar nog iets gaan drinken.
20070510 Guillestre (F) - Chamonix Mont Blanc (F)
Vandaag een mooie route over de nationale wegen. Jammer genoeg was het niet mogelijk om helemaal binnendoor te rijden, want verschillende bergpassen waren nog gesloten. Op een gegeven had ik een mooie route uitgezocht via een bergpas. Volgens de borden was deze pas afgesloten, maar toen ik bij het cafe vroeg of dit ook daadwerkelijk het geval was werd me verteld dat hij gewoon open was. Doorgereden en de pas was dus inderdaad open. Deze keer dus geen tientallen kilometers omrijden.
Vandaag zag ik trouwens ook voor het eerst de grote bergen met daarop eeuwige sneeuw. Behoorlijk imposant om langs of door de sneeuw in de bergen te rijden. 
Rond 2000 uur kwam ik aan in de Gite in Chamonix Mont Blanc. De bergtoppen waren bewolkt daardoor kon ik ze helaas niet zien. De Gite in Chamonix Mont Blanc heeft beneden een bar met voornamelijk bergbeklimmers en wandelaars als gasten, voornamelijk jonge mensen, een gezellige boel, de Gite heeft dan ook als toepasselijke naam “Le vagabond”. Helaas was ik net te laat voor het happy hour. En ook niet geheel onbelangrijk, er was internet!
20070509 Sospel (F) - Guillestre (F)
Aangezien ik geen douchemuntjes had gekocht, kon ik vanochtend niet douchen. Hier had ik echter iets op bedacht. Ik nam gewoon een duik in het zwembad. Het was heerlijk weer in de zon tegen de dertig graden, niet slecht dus.
Het eerste deel van de route liep langs steile berghellingen, prachtig. Ik heb er een paar filmpjes gemaakt. In die filmpjes zie je goed dat het behoorlijk werken is in een kever wanneer je door een haarspeldbocht gaat. 
Een tijdje later kwam ik door een landschap waar schapen rondlopen die door honden worden bewaakt tegen wolven en lynxen. Volgens de borden waren de honden heel agressief tegen vreemdelingen. Vervolgens kwam ik langs de route verschillende bunkers tegen. Bij één van de bunkers kwam net een busje aangereden met daarin de beheerder van dat deel van de Monginot linie. Ik kon de bunker waar ik voor stond niet in want die was in restauratie. Hij vroeg waar ik heen aan het rijden was. Vervolgens vertelde hij me dat het onmogelijk was om de route te volgen die ik in gedachten had. Verschillende bergpassen waren namelijk afgesloten. Vanwege dat moest ik een heel stuk omrijden, echt een kilometer of 80! Dat was wel even balen. 
Om de neerwaartse druk op de achterkant van de kever te vergroten heb ik mijn motorkap tijdens de gehele rit open gehad :> De werkelijke reden om met open motorkap te rijden was dat het gebied behoorlijk heuvelachtig was en dat de olietemperatuur dan ook behoorlijk snel opliep. Dit valt op eenvoudige wijze te verhelpen door de kap open te zetten en daarmee de luchtkoeling te verbeteren. Door de betere koeling zie je de olie temperatuur gelijk dalen.
Onderweg veel mensen die verbaast keken, stonden te zwaaien of te wijzen om te waarschuwen.
Tegen een uur of 2100 kwam ik op de camping, ik was de enige kampeerder, lekker rustig.