Pagina's: < 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 >
20070619 Hult (S) naar St Anna (S)
Vanuit het rustieke Hult vertrokken in de richting van Stockholm. Een camping die redelijk in de buurt van de route lag was die bij St Anna aan de kust. Op de camping was het rustig, voornamelijk Zweden en Duitsers. Een Duitser uit Beieren kon me haarfijn uitleggen waar ik wel en niet naartoe moest gaan in Scandinavië. Notities gemaakt van zijn tips.
Na het eten nog een wandelingetje gemaakt, ik wilde naar een rotspunt toelopen die vanaf het strand bij de camping zichtbaar was. Helaas was deze punt niet bereikbaar door de huizen die er voorstaan. Eindje verder gelopen, en nu kwam ik een oud verpauperd vissershuisje tegen aan het water, geweldig uitzicht en heel rustig.
Terug op camping begon het weer te regenen. Eerst windvlagen, gevolgd door een flinke plensbui. Vervolgens even droog en dan weer regen. Zo ging het door tot aan middernacht.
Op het moment dat ik wilde gaan slapen en de buitentent dicht ritste, brak de rits af! Ter verduidelijking mijn tent heeft twee ingangen. Tijdens de vorige reis is de andere rits gebroken, deze is gerepareerd in Terneuzen tijdens de tussenstop.
De volgende ochtend heb ik de kapotte ingang gerepareerd door de dicht te naaien (zonder het tentdoek te beschadigen).
20070618 Hovmantorp (S) naar Hult (S)
Vanuit Hovmantorp gereden naar een andere rustieke camping, de camping bij een klein plaatsje Hult. De camping ligt in een rustige omgeving aan een meer met een temperatuur ergens tussen de 15 en 20 graden. Lekker als de zon schijnt, maar het was redelijk wisselvallig.
Omdat er op enige afstand van de camping een bergpunt van wel 370 meter is, met een panoramisch uitzicht over de omgeving, daarnaar toe gelopen. Het was volgens de receptie 2,5 km lopen, dit betwijfelde ik al maar goed, toch maar gaan lopen. Ik vertrok rond een uur of 2100. Stevige pas over bosweggetjes en bospaden. Onderweg kwam ik een schuilhut tegen, even bekeken. En natuurlijk de geweldige uitzichten over het meer met een ondergaande zon.
Het laatste deel naar de bergpunt was over smalle bospaadjes, het was al behoorlijk aan het schemeren, dus het werd al wat lastiger om nog al te lang door te lopen. Gelukkig geraakte ik een kwartiertje later op de bergpunt. Inderdaad een geweldig uitzicht! 
Na een kleine pauze weer terug gelopen naar beneden. Ik moest snel zijn, want in het donker je weg zoeken op kleine bospaadjes is vrij lastig. Ook zou je kunnen fantaseren allerlei dingen te zien in het bos. Gelukkig heb ik daar geen last van…
Tegen een uur of 2300 kwam ik door een klein gehucht gelopen, waar ik op de heenweg ook langs was gekomen. Even rusten op een bankje daar om een banaantje te eten en wat te drinken. Toen ik net zat werd ik aangesproken door één van de bewoners van het gehucht. Waarom ik er liep, of ik in problemen was, of ik alleen was en dergelijke vragen… 
Na deze korte pauze doorgelopen, nu wederom over de bosweggetjes waar ik eerder overheen was gelopen. Onder je schoenen hoor je het geknars van steentjes en in je rugzak het geklots van water. Als je dan stopt en luistert naar het bos dan hoor je….absoluut niets, behalve je eigen ademhaling. Het was er donker en muisstil, te zeggen zelfs geen geluiden van muizen! Bijzonder, zoiets kom je in de lage landen niet tegen.
Tegen twaalf uur kwam ik weer terug op de camping. Volgens de Tomtom had ik zo’n 15 km gewandeld.
20070617 Helsingborg (S) naar Hovmantorp (S)
In stromende regen vanuit Helsingborg vertrokken richting de rustieke camping in Hovmantorp. Onderweg reed ik over een kleine weg die ineens heel breed werd. Gezien de lengte en de breedte, wellicht een landingsbaan.
Omdat ik opzoek was naar een restaurantje of café om iets te drinken kwam ik toevallig uit op een historisch landgoed met een paar fraaie gebouwen en een watermolen. In deze rustige omgeving een lekker bakje koffie gedronken.
Over het algemeen spreekt men op alle campings in Zweden goed Engels. Dit was echter niet het geval op de camping in Hovmantorp want deze wordt gerund door een Thaise familie. Ook hebben ze op de camping een (afhaal)restaurant voor Thais eten. 
Zoals haast gebruikelijk ook op deze camping veel bekijks met mijn kever. Een paar Duitse jongeren vroegen of ik iets wilde komen bij hun caravan. Het was bere gezellig. Alleen vroegen we ons af waar nu die andere Duitsers op de camping vandaan kwamen. Gezien hun accent dacht ik dat het Duitsers uit Beieren waren. Nadat het was opgezocht in een boek met alle regioletters bleek ik nog gelijk te hebben ook!
Toen de Beierse lui hun radio hadden uitgezet vroegen we hen of we hun radio mochten lenen. Dit mocht niet, maar wel vonden ze het leuk als we erbij kwamen zitten en dan zou de radio ook weer aangaan. Daar nog wat gedronken en vervolgens rond een uur of 3 (het werd alweer bijna licht), een poging gewaagd om aan het einde van de steiger te gaan vissen. De hengels hingen in het water, maar er werd helaas niets gevangen. Wel vingen we een egel, die in de vuilniszak was gekropen. Toch maar besloten om het dier vrij te laten in plaats van het op te eten….vervolgens gaan slapen.