20070516 Moyen (F) - Esch sur Alzette (L)
Net nadat ik was opgestaan gewassen en aangekleed kwam er ineens iemand mijn woning binnen het kasteel ingelopen. Vreemd want ik had de deur met een grendel dicht gedaan. Het bleek een jongen te zijn die via gemeente in dienst was om in het kasteel te gidsen. Hij was via een andere deur naar binnen gegaan. Hij was net zo verbaast als mij iemand anders aan te treffen in het kasteel.
Enige tijd later kwam Yves, hij vroeg of ik het leuk vond om tussen de middag mee te eten bij hem thuis. Ik was zeer vereerd dat ik werd uitgenodigd voor het eten. Yves benadrukte dat hij het een eer vond als ik zou mee-eten, want hij was zeer content mij terug te zien. 
Thuis bij zijn gezin kreeg ik allereerst een aperitiefje aangeboden. Niet zomaar een drankje maar heuse Champagne! Als lunch boeuf, sperziebonen, tomatensaus en een soort ravioli met daarin spek en roquefort. Daarna kazen, Camenbert, geitenkaas, een soort Passendale en Nederlandse Edam. Als dessert aardbeien met dan al niet extra slagroom en suiker. Tot slot koffie. Wat een ongelooflijke feestmaaltijd voor tussen de middag!
Na de maaltijd hen allen hartelijk bedankt en hen uitgenodigd om ons Zeeuws-Vlaanderen ook eens te komen bezoeken. Yves zei dat hij het heel erg leuk en een hele eer vond dat ik was langsgekomen. Ook moest ik vooral nog eens terugkomen.
Het was ondertussen alweer, 1500 uur geworden, ik mocht nog blijven, maar zelf wilde ik graag verder rijden. Deze keer naar Thionville naar de jeugdherberg daar. Gebeld maar geen reactie. Aangezien de jeugdherberg bij het station was, was het eenvoudig te vinden. Aldaar aangekomen, bleek het volzet te zijn, er was dus geen plaats. Dan maar een camping. Tot mijn verbazing waren er in deze regio heel weinig campings. Gezien het feit dat Luxemburg ook niet zo ver meer was even gekeken voor een camping onder de hoofdstad Luxemburg. Het werd Esch sur Alzette. Voordat ik er naartoe reed even getelefoneerd, het was geen probleem om er te verblijven. 
In Esch sur Alzette mijn tent opgezet en vervolgens gaan kijken of er in de stad nog iets van een supermarkt open was. Ik vond geen supermarkt maar wel een gigantische leegstaand fabrieksterrein. Bijzonder om er rond te lopen tussen de leegstaande gebouwen, die getuigen van tijden van weleer. Na wat foto’s te hebben gemaakt, teruggekeerd naar de camping om maar een raviolimaaltijd klaar te maken.
Toen ik bij de camping aankwam stonden er twee Nederlandse wagens met een caravan voor de poort. Ik wilde vragen of ze de wagens iets opzij wilden zetten zodat ik er voorbij kon. Op het moment dat ik de deur dicht had geduwd, besefte ik dat de sleutels nog in het contact zaten! En de reservesleutels lagen ook nog in de auto…
Aangezien mijn wagen midden op de weg stond, kon er niemand langs. Mensen uit Finland met een kampeerwagen konden er niet langs dus moest ik uitleggen wat er aan de hand was. Ondertussen had de beheerder van de camping de wegenwacht voor mij gebeld, het zou zo’n half uurtje duren. Een Luxemburger die in het bos had gewandeld, keek me ongelovig aan dat hij niet weg kon. Nadat ik mijn verhaal had gedaan, zei die dat het kon gebeuren en hij wist wel een oplossing. Vervolgens reed die langs mijn auto en half door een heg, zo kan het ook.
Na een minuut of vijf kwam er een Franse jongen op krukken uit de richting van de camping naar mij toe. Hij zei dat hij bij de receptie had gehoord dat ik mijn sleutels nog in de auto had, maar hij wist wel een oplossing. Na een paar minuten kwam hij terug met een ijzerdraad en daarmee kreeg hij met één poging gelijk het portier open. Ongelooflijk, zo gemakkelijk, angstwekkend gewoon…
Probleem opgelost, geen schade, ik heel opgelucht. Hij benadrukte dat hij geen autodief was, maar dat hij hetzelfde probleem meerdere malen met zijn oude Renault had gehad.
Ik kon dus de camping op, eten klaargemaakt, nog wat aan de site gewerkt via de Wifi connectie en vervolgens gaan slapen.